FANDOM


Disambig-icon.png Nazwa tego hasła odnosi się do więcej niż jednego pojęcia.

LATA PRZEMIAN

Przełomowym dla kraju był rok 1989. Dla komunikacji nie oznaczało to na razie niczego dobrego, gdyż gospodarka była w stanie przejściowym. Efekty
Min 54 1217
poprzedniego systemu gospodarczego ustępowały powoli a pęd do przemiany w kapitalistyczny rytm gospodarki prowadził do różnych eksperymentów. W rezultacie dziesięcioletnich przemian komunikacja obroniła się sama, choć potraktowana została przez ekonomistów bardzo po macoszemu. Podnoszeniu jakości taboru, podobnie jak przed wojną, przeszkodziły cła zaporowe, chroniące rodzimych producentów. W związku z tym poczekano, aż to oni wybudują montownie i fabryki w Polsce. Uczynił tak Ikarus (tymczasowo), Neoplan, Mercedes i M.A.N. Chorzowski "Konstal" zamienił się w "Alstom", tramwaje zaczęto też produkować w Poznaniu u Cegielskiego i w Bydgoszczy w zakładach PESA. Komunikacja miejska napotkała na utrudnienia związane z nowym wyzwaniem jakim była powiększająca się gwałtownie ilość aut osobowych.

6 sierpnia 1989 r. dyrekcja MZK poinformowała o zamiarze przekazania w ajencję linii autobusowych i tramwajowych (sic!), albowiem pierwszym półroczu odeszła z pracy ponad setka kierowców, pół tysiąca techników a wymówienie złożyło dalszych 100 kierowców i około 200 pracowników fizycznych.

W grudniu 1993 powstała linia autobusowa AirportCity, która eksploatowała autobusy marki Jelcz L11. Przemalowane z kremowo-pomarańczowego schematu autobusów PKS na ciepły żółty zaczęły obsługiwać nową linię. W wozach tych przebudowano układ siedzeń tak, aby umożliwić przewóz bagażu w większej ilości. Linia powstała wzorem innych miast na świecie i prosperowała do końca wakacji 1999 roku.

1 marca 1994 roku nastąpił podział Miejskich Zakładów Komunikacyjnych (MZK) na dwa przedsiębiorstwa Tramwaje Warszawskie (TW) i Miejskie Zakłady Autobusowe (MZA). W listopadzie rozpoczęto przygotowania do uruchomienia systemu izraelskiej firmy "Tadiran", która wprowadziła warszawskie tramwaje w erę satelitarną. System tej firmy ma spełniać rolę trojaką: motorniczy zawiadamia o awarii wozu słownie, w momencie napadu na tramwaj uruchamia jedynie system alarmowy odbierany natychmiast przez komisariaty Policji oraz ZTM, poza tym sam dyspozytor może wiedzieć co dzieje się w mieście z jego taborem. A wszystko to było możliwe dzięki systemowi satelitarnej lokalizacji pojazdu. Koszt wprowadzonej innowacji 60 mld. zł.

31 sierpnia 1995 r. był ostatnim dniem kursowania trolejbusów w Warszawie. W ostatnim okresie linię trolejbusową obsługiwały Jelcze PR 110E i Saurery T4 z przyczepami Hess/R&J, odkupione od szwajcarskiego miasta Sankt Gallen.

18 grudnia 1995 powstała linia 700 przeznaczona dla osób niepełnosprawnych, łącząca Dworzec Centralny z Konstancinem.

10 stycznia 1997 r. na ulicy Senatorskiej zaprezentowano najnowszy nabytek MZA w postaci autobusu niskopodłogowego Jelcz M121M, wyprodukowanego w oparciu o podzespoły Mercedesa O405N. 31 sierpnia 1997 r. oddano do użytku pętlę tramwajową na Bemowie dla linii "12" i "13". Prezentując najnowsze zdobycze T.W. i MZA, pokazano nowoczesny wóz wieżowy BUMAR - PIMB Montraks, na podwoziu marki Star, autobusy niskopodłogowe Jelcz M121M i Neoplan N4020.

Warszawa posiadała do 2003 roku zyskała dużą ilość modeli i marek autobusów (m.in. Dennis-Lance, Jelcz M120, M121M, M181M, Ikarus 280, 260, 405, 411, 435, 417, Jelcz L-11, Leyland-DAB, Neoplan N-4020, Neoplan Solaris i Volvo B10MA). Taki stan nie sprzyjał ekonomicznej eksploatacji taboru, a pojedyncze modele oczekiwały tygodniami na usunięcie czasem drobnych usterek. W ciągu kolejnych lat MZA dążyły do wymiany taboru na autobusy najnowszej generacji. Stare Ikarusy sukcesywnie są wycofywane. Pozostają neoplany, solarisy, M.A.N-y i jelcze.

Tramwaj w dzisiejszych czasach w Warszawie jest w godzinach szczytu najlepszym środkiem transportu. Metro łączy jedynie kilka dzielnic. Przyrost samochodów osobowych, oraz nierozwiązane problemy z remontami, unowocześnianiem i rozbudową dróg i tras szybkiego ruchu prowadzi do całkowitej blokady centrum miasta w godzinach szczytu. W tych czasie przez miasto szybko przejeżdża tylko tramwaj. Z tego powodu prowadzi się intensywne prace przy remontach torowisk, wymianę słupów trakcyjnych, niekiedy jeszcze sprzed II światowej. W 2005 roku wybudowano torowisko od pętli Bemowo do ulicy Broniewskiego.

Tramwaje Warszawskie dysponują obecnie zajezdniami "Wola", "Praga", "Mokotów" i "Żoliborz" oraz warsztatami: Zakład Torowo-Budowlany ul. Okopowa i Warsztaty Główne na Woli. przedsiębiorstwo posiada nowoczesne samochodowe wozy wieżowe i maszyny szynowe do remontu i budowy torowisk.

Komunikacja to nie tylko różnorodny tabor ale również mała architektura, czyli wiaty przystankowe. Jakże często doceniane przez podróżnych zarówno w czasie intensywnych opadów, silnych wiatrów, jak i upalnych dni, gdzie można poczekać na miejski środek. Już 1974 roku warszawska mała architektura zyskała aluminiowe wiaty przystankowe typu "Ł". Pierwsze z nich stanęły na trasie Łazienkowskiej razem z nimi ustawiono podświetlane słupki z rozkładem jazdy, a na szybie przystanku przylepiano mapę. Od roku 1991 na ulicach miasta zaczęto ustawiać nowe wiaty usuwając stare typu "Ł" a nawet rurowe z lat 60-tych. Może są mniej praktyczne bo węższe i nie chronią przed słońcem, ale ich podświetlane gabloty z reklamami i przeszklone, bądź wykonane z pleksiglasu powierzchnie dodają uroku ulicom zwłaszcza w nocy. Na przystankach, gdzie stoją dwie wiaty, umieszcza się w jednej z nich aktualną mapę Warszawy. Przystanki mają swój własny serwis techniczny a także firmy, które dbają o ich czystość i bezpieczeństwo przed wandalami i zbieraczami złomu. Przystanki tego typu są własnością firmy Adpol i ZTM. Marzenia o nowoczesnym niskopodłogowym taborze jeszcze kilka lat temu uznawane za fantazję, powoli stają się rzeczywistością. Jako mieszkańcy Warszawy coraz rzadziej patrzymy z zazdrością, będąc za granicą, na lśniące lakierem pojazdy, a odwiedzając wielkie metropolie stwierdzamy, że nasze stacje metra są nowe, czyste, bezpieczne i ciekawsze architektonicznie.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki